wtorek, 10 maja 2011

fotolift#9 truskawy


zabawa w art-piaskownicy


ceramicznie

Nie chcę zapeszać, ale po zmianie wszystkiego co możliwe, wygląda na to, że problem ze wskakującym linkiem zniknął. Tfu Tfu




Następny tamborek. Romantycznie i herbaciano...i krzywo

Wybaczcie jakość fotek, robiłam telefonem.

Szczęście mi ostatnio dopisuje, a zaczęło się od wygranej u Bożenki z Textile Cuisine


Pan Dzbanek
z jakiegoś powodu zawsze jak go biorę do ręki (na razie nie ma własnego stanowiska, więc go często macam ) to wydaje mi się taki kruchy i obchodzę się z nim jak z jajkiem.
Koniecznie obejrzyjcie dzieła Bożenki. Mistrzostwo igły.



wtorek, 3 maja 2011

wyszywam na okrągło


Mój umysł opanowały tamborki i wyszywanie z głowy.
 Haft płaski nie jest moją mocną stroną, ale mnie to nie powstrzymuje.
Wszystko za sprawą stronki Feeling Stitchy



A to już moja inspiracja filmem Ondine, o którym pisałam parę postów wcześniej.




kadr z filmu Ondine

Już pracuję nad następnym krążkiem.

fotoGra

na zabawe w Art-Piaskownicy



moj ukochany pentcon six
czyż świat nie wygląda lepiej widziany przez kwadrat


a to już flexaret i princessa

czwartek, 28 kwietnia 2011

Sztuka Matek we wrocławskim browArtcie



Sztuka Matek

29 kwietnia 2011 (piątek) godz. 18:00
ul. Hubska 44/48, Wrocław

wystawa potrwa do 13.05.2011
kuratorka wystawy: Katarzyna Haber
pomysłodawczyni projektu: Patrycja Dołowy

Charakterystyczna pętla między sztuką a życiem definiuje najbardziej nam
współczesny nurt sztuki. Z punktu widzenia krytyki sztuki nie sposób zignorować
momentu, gdy kobieta – artystka zostaje matką.

16 artystek młodego pokolenia: Anna Bedyńska, Patrycja Dołowy, Bo Dzierwa, Agata Endo Nowicka, Anna Grzelewska, Elżbieta Jabłońska, Klara Kopcińska, Katarzyna Korzeniecka, Cecylia Malik, Małgorzata Malwina Niespodziewana, Joanna Pawlik, Izabela Rabenda, Agnieszka Sandomierz, Patrycja Trzepizur, Viola Tycz, Aleksandra Wasilkowska

W trakcie wernisażu zapraszamy na happening - warsztaty „Sekrety/widoczki matek” prowadzone przez artystkę Magdę Franczak. Warsztaty są częścią projektu "Sekrety/widoczki", który artystka tworzy od kilku lat w różnych miejscach na całym świecie.

W trakcie wystawy dostępne będą katalogi z tekstami Sylwii Chutnik, Katarzyny Haber, Izabeli Kowalczyk i Pawła Leszkowicza.

www.browar.art.pl
www.sztukamatek.pl

artykul w gazecie

mam nadzieję się pojawić (trzymajcie kciuki), aczkolwiek nie na wernisażu

niedziela, 24 kwietnia 2011

festyn w Carrigoran

W miniony weekend odwiedziliśmy pobliskie Carrigoran- dom opieki dla osób starszych.
Carrigoran organizowało festyn, żeby nazbierać fundusze na dalsze funkcjonowanie ośrodka.

Można było oglądać stare maszyny


 kilka wojskowych samochodów

traktory


Wystawę psów

Chart irlandzki jak to reklamował rasę właściciel psa to trzy w jednym
1. to świetny pies
2. to kucyk, ktśrego nigdy nie miałeś
3. jest świetnym reniferem na Boże Narodzenie





No i coś przy okazji. Stara biżuteria i torebki
niestety kasy miałam malutko. Więc tylko za 5 euro torebeczka. Co prawda łańcuszka brakuje, ale to się da naprawić. No piękna jest.


I kamienne anioły, które zawsze przypominają mi o pewnym wędrowcu. Bee

piątek, 22 kwietnia 2011

ostatnio popelnione






but ze szkicu mistrza Manolo Blahnika

dla tych co nie wiedza Carrie Bradshaw bohaterka sexu w wielkim miescie uwiebla jego buty

piątek, 15 kwietnia 2011

EGGstra EGGstra rekoczyny









Wielkanocne twory na rekoczyny w ART-Piaskownicy
1. zwykla czekoladowa muffinka tyle ze z 'trawka' (wiorki kokosowe barwione zielonym barwnikiem spozywczym) i jajka 'przepiorcze' ze sklepu
2. azurowa miseczka zrobiona z szydelkowej serwetki nalozonej na balona i usztywnionej klejem PVA



a to juz sznurkowe jajo i 'pisanki' robione z mala w ramach programu 'Deszcz za oknem chodzimy po scianach :)'




i nasze okienko w nowej kuchni

domek mamy swietny tylko bolesnie nam doskwiera brak netu.

poniedziałek, 28 marca 2011

Kilka irlandzkich filmów

Wspominałam kiedyś, że baaaardzo lubię irlandzkie filmy

Dziś o kilku z nich. Niektóre oglądałam zupełnie niedawno (jak Once) niektóre już jakiś czas temu, a które zapadły mi na tyle w pamięci, że muszę się nimi podzielić.



December Bride + Grudniowa panna młoda
w reż. Taddheus OSullivan, rok 1991

Akcja filmu rozgrywa się w XIXw. w Irlandii. Główna bohaterka Sarah to córka służącej, która razem z matką mieszka w domu farmera Hamiltona i jego brata Franka. Hamilton jest starszym z braci, w wieku średnim, rozsądny i pełen ciepła. Frank to ten przystojniejszy z braci, zadufany w sobie, zazdrosny o pozycję brata.
Matka Sary uniesiona dumą podczas kłótni z braćmi wyprowadza się z domu gospodarza. Córka zostaje z braćmi. Wkrótce zachodzi w ciążę. Sekretem pozostaje, którego z braci kocha i który jest ojcem dziecka. Podczas rejestracji dziecka ojciec pozostaje nieznany co bulwersuje całą społeczność. Hamilton chce poślubić Sarę, ale ona uparcie odmawia. Cała trójka zostaje wykluczona ze społeczeństwa. Frank, który próbuje nawiązać bliższą znajomość z jedną z wieśniaczek zostaje dotkliwie pobity przez jej krewnych. żyją w trójkącie przez osiemnaście lat. Serce Sary mięknie dopiero, kiedy dorosła już córka (Sara rodzi najpierw chłopca potem dziewczynkę) chce założyć własną rodzinę. Sara poślubia Hamiltona.

Tak sobie myślę, porównując Irlandię i Polskę. W Irlandii normą jest, że pary mają dwójkę, trójkę dzieci zanim zdecydują się na małżeństwo.
Jeśli historia Sary jest prawdziwa jaką burzę musiało wywołać jej postępowanie. Nieślubne dzieci, miłosny trójkąt..kto oglądał film Siostry Magdalenki lub czytał o pralniach Magdalenek wie jak społeczeństwo irlandzkie traktowało takie wyłamywanie z zasad. Jak długą drogę musiano przejść aż do dzisiejszej mentalności.

Once Raz
 reż. John Canrey, rok 2006

Rzecz dzieje się w Dublinie. Ulica Graffton. Uliczny grajek (w tej roli Glen Hansard) jak sam mówi: rano kiedy ludzie idą do pracy gra pogodne melodie, wieczorami jednak gra własne piosenki, których teksty mają dać ludziom trochę do myślenia.
Któregoś wieczoru zaczepia go uliczna handlarka (jest takie słowo?) kwiatów (w tej roli Marketa Irglova) i uparcia domaga się szczegółowych odpowiedzi dotychących jego piosenek.
W skrócie: okazuje się, że Ona gra na pianinie. Idą do sklepu muzycznego, którego właściciel pozwala dziewczynie grywać od czasu do czasu. Zaczynają spędzać ze sobą coraz więcej czasu. Na ile oczywiście tego wolnego czasu mają. On pracuje w zakładzie napraw odkurzaczy swojego ojca i dorabia graniem. Ona sprząta domy i dorabia sprzedając kwiaty. W domu czeka na nią matka i mała córeczka.
Między nimi rodzi się uczucie... On nie do końca pozbierał się z ostatniego związku, jego ex wyjechała do Londynu. Chciała żeby pojechał z nią i zaczął pracować na karierą muzyczną, ale On stchórzył... Ona ma męża w Czechach, który niedługo przyjedzie ratować ich małżeństwo...
Razem zakładają zespół i nagrywają płytę...On prosi ją żeby wyjechała z nim, ale jednocześnie nie jest gotowy na zabranie teściowej. ;)
Przed wyjazdem On chce się z nią spotkać jeszcze raz. Ona kwituje to stwierdzeniem, że spotkanie skończy sie na 'bara-bara' a to bardzo zły pomysł. W końcu daje się namówić. On czeka, ale ona nigdy sie nie pojawia. W dzień wyjazdu bezskutecznie stara się z nią spotkać. Kiedy Ona wraca do domu czeka na nią prezent- pianino.

Rozczulił mnie ten film kompletnie. Muzycznie i nie tylko. Bohaterowie z jakiegoś powodu wydali mi się niezwykle bliscy.

Początkowo rolę męską miał zagrać Cillian Murphy (Intermission, Breakfast on Pluto), który zanim zaczął grać w filmach działał muzycznie, ale nie zgodził się grać razem z Irglovą (w momencie krecenia miała 17lat) z powodu jej braku doswiadczenia jako aktorka . Hansard (wtedy 37) początkowo został poproszony o ułożenie paru piosenek do filmu, potem padła propozycja zagrania głównej roli. Oboje Irglova i Hansard są muzykami i nie mają wiele wspólnego z aktorstwem.
Jakkolwiek w filmie nie zostają parą, w rzeczywistości byli razem przez jakiś czas.
Film nakręcono w 17 dni. Ekipa kręciła przy użyciu naturalnego światła, w domach znajomych. Sceny uliczne krącono bez zezwolenia i przy użyciu obiektywów długoogniskowych, także przechodniom cieżko było się zorientować, że właśnie kręcony jest film.

Główna piosenka zebrała nagrody na festiwalach filmowych.
 piosenka TU

Ondine
reż. Neil Jordan rok 2009


Jestem wielka fanką Farrella, jego dublińskiego akcentu mogłabym sluchać i słuchać. Ondine musiałam oglądnąć ze względu niego i Bachledę.

Na początek trochę mitologii
Ondine ( z łaciny Onda - fala) była morską nimfą, która poślubiła śmiertelnika - rycerza Lawrenca i urodziła mu dziecko zyskając duszę, ale też stracąc nieśmiertelność. Kiedy tylko straciła nieśmiertelność zaczęła się starzeć. Mąż Ondine zaczął szukać młodszej. Któregoś dnia podczas spaceru Ondine usłyszała chrapanie, w pobliskiej szopie znalazła śpiącego w objęciach kochanki męża. Ondine rzuciła na niego klątwę : "Przyrzekałeś mi wierność z każdym twoim świadomym oddechem. Niech tak i będzie, dopóki będziesz świadomy będziesz żyć, ale jak tylko zaśniesz, twój oddech się zatrzyma i umrzesz".

W filmie pewien rybak znajduje w sieci kobietę. Nie wiadomo skąd pochodzi, ani jak się znalazła w jego sieciach na środku morza. Kobieta ma piękny głos i śpiewa w dziwnym języku. Rybak bierze ją za rusałkę.
Dalszego ciągu nie zdradzę. Niech słowa : "Prawdą nie jest to co wiesz, a to w co wierzysz" będzie wskazówką.
Film może nie jest arcydziełem, ale historia mi się podobała.

Jeszcze na marginesie wspomnę o nowym filmie Farrella, w którym gra fotografa wojennego. Film ma 2! tytuły ja go oglądałam pt. Shell Shock, a w necie znalazłam tytuł Triage. Reżyserem jest Danis Tanovic, film z roku 2009 WARTO obejrzec

czwartek, 24 marca 2011

w Irlandii już.....lato


Niby Włosi i Hiszpanie mają gorącą krew, ale tak naprawdę to Irlandczycy powinni z tego słynąć.
Wczorajszy wypad na ryby do Cratloe pokazał nam, że lato już zawitało w Irlandii.

Foty koszmarne bo robione z ręki z długim obiektywem.

My tymczasem szykujemy się do przeprowadzki. Już zakupiłam całą masę cebulek kwiatowych, bo na nowym miejscu bedziemy mieć ogródek.

czwartek, 17 marca 2011

domowy ogródek Poliny



pierwszy ogródek
a w nim koniczynka
miała być gotowa na dzisiaj (dzień św. Patryka)
ale się jej nie spieszyło



pomysł zaczerpnięty od Marthy Stewart

środa, 9 marca 2011

nowe i stare czapki

U nas coraz cieplej się robi, żonkile ruszyły całą parą.
Czas na cieńszą czapeczkę.
Miętowa włóczka kupiona całe wieki temu na sweter dla mnie (nigdy nie skończony)
Wzór z głowy.
Napociłam się nieziemsko, naprułam a i tak nie do końca jestem zadowolona.
Możliwe, że zrobię ją jeszcze raz.



- chodź, zobacz swoją nową czapkę w lusterku
co tam jest na czapce takie żółte?
- mamuś robak!



To czapeczka z zeszłego roku. Ze sklepu.
W tamtym roku była ciut za duża, teraz już za mała.





Tak wygląda w drugim życiu.
Miała wygladać jak muffinka/babeczka (wygląda czy tak sobie wmawiam?)
Na górze truskawa.

Coś mi w tym roku nic nie wychodzi tak jak trzeba i z niczym nie mogę się wyrobić. Projekt z poprzedniego postu tak schrzaniłam w fazie 'oprawiania', że olaboga! Muszę robić jeszcze raz :(